|
Het is de schrik van verkeersdeelnemers: een envelop van het Centraal Justitieel Incasso Bureau (CJIB) met daarin een vette bekeuring omdat je te hard hebt gereden, een rood licht hebt gemist of 'per ongeluk' aan het bellen was achter het stuur. En vaak is het volledig terecht omdat de verkeersveiligheid door jouw gedrag in gevaar is gebracht.
Bron Link: https://www.telegraaf.nl/nieuws/449219113/jurist-nick-voorbach-vocht-al-zo-n-50-000-verkeersboetes-aan-bekeuring-dient-vaak-gewoon-als-melkkoe
Door Gijsbert Termaat
"Soms lijkt een zaak klip en klaar en denk je: die win ik zeker. Als je dan toch het onderspit moet delven is het wel even slikken. Vooral omdat je overtuigd bent dat iemand in zijn recht staat, maar dan toch een boete moet betalen."
De 27-jarige jurist Nick Voorbach, die acht jaar geleden de site verkeersboete.nl oprichtte, lepelt zo een voorbeeld op.
Rood licht
"Ik weet nog dat een mevrouw boos belde dat ze een bekeuring had gekregen omdat ze door rood licht was gereden. Op zich terecht, denk ik dan, tot ik haar verhaal hoorde. Ze reed op een vrij drukke weg en zag ineens een ambulance met gillende sirene en zwaailicht achter haar opdoemen. Omdat ze een kruising met verkeerslichten naderde, zag ze geen andere kans dan door rood te rijden om vrij baan te maken. Volledig te goeder trouw. Maar je raadt het al: ze kreeg een paar dagen later wel een vette bon van bijna 250 euro in de brievenbus."
"Over dat soort zaken kan ik me oprecht boos maken en voor die mensen spring ik graag in de bres. Ja, noem mij in dat geval de luis in de pels", doceert Voorbach. "Ik geloof niet dat bekeuringen alleen gegeven worden om de verkeersveiligheid te vergroten. In vele gevallen dient het gewoon als melkkoe die de schatkist kapitalen oplevert. De overheid 'verblijdt' de belastingbetaler jaarlijks met ongeveer acht miljoen verkeersboetes, waarmee om en nabij de 800 miljoen euro bijeen geharkt wordt. Maar tegelijkertijd zie ik het aantal verkeersslachtoffers niet dalen..."
"Trouwens, tot mijn grote frustratie gaf de rechter de verbalisant gelijk in het geval van de ambulance. Mevrouw had ondanks de bijzondere situatie toch een verkeersovertreding begaan en moest gewoon betalen. Ik noem dat een gerechtelijke dwaling. Maar soms moet je je verlies nemen, hoe onbegrijpelijk ook", snauwt Voorbach. "Maar gelukkig kan ik ook duizenden andere voorbeelden noemen, waar het recht wel zijn beloop kreeg."
Kleine 25 procent wordt gesponeerd
De jurist is kind aan huis bij de rechtbanken in ons land en heeft met zijn team inmiddels zo'n 50.000 boetes aangevochten.
"Niet allemaal met succes, maar de balans wordt wel steeds beter. In het begin van je carrière pak je alles aan en denk je de rechter wel te kunnen overtuigen, maar inmiddels weet ik echt wel dat als je door rood rijdt je gewoon moet betalen. Maar een kleine 25 procent van de bezwaren wordt geseponeerd. En natuurlijk doe je het daar voor: opkomen voor iemand die onterecht wordt beboet. Ik werk volgens het principe no cure, no pay. Win ik, dan betaalt de overheid een vergoeding, die ik dan incasseer. Per saldo betaalt de klant dus niets voor onze diensten."
Voorbach pakt een stapel uitspraken waarbij hij in het gelijk werd gesteld. Het varieert van honderden boetes die ten onrechte op de trajectcontrole werden gegeven tot seponeringen van parkeerbonnen.
Gemeentelijke parkeerbelasting
"We halen veel boetes onderuit en dat is vaak omdat de verbalisant het toch niet al te nauw neemt met de regeltjes en haar of zijn eigen interpretatie geeft aan een vermeende overtreding. Een echte melkkoe in veel steden is de gemeentelijke parkeerbelasting, waarmee tientallen miljoenen euro's worden binnengehaald. Maar vaak ten onrechte", meent Voorbach.
"Zo kreeg een cliënt van mij een boete omdat hij zijn auto zou hebben neergezet op een parkeerplek die bestemd is voor elektrische voertuigen. Maar op die plek staan geen laadpalen; die staan aan de andere kant van de weg", vervolgt de jurist. "Kortom, het verbodsbord om te parkeren is verkeerd geplaatst. Toen mijn cliënt zag dat een bon werd uitgeschreven, maakte hij bezwaar tegen de agent. Maar die zei dat hij puur handhaaft op het bord. Einde discussie! Tot in de rechtbank, waar de kantonrechter een foto onder ogen kreeg en niet anders kon concluderen dat dit onzinnig was, met als resultaat dat de boete van 100 euro de prullenbak in kon."
Geen grote P
"Ja, je komt ze vaak tegen, de overijverige ambtenaar die blijft schrijven. Zoals een boa in Amsterdam die een mevrouw tot zes keer toe bekeurde omdat ze haar auto niet op een parkeerplek zou hebben gezet. Puur omdat er geen grote P stond. Onzin, vond de rechter en ze mocht ze allemaal verscheuren."
Eenmaal voorbeelden noemend over geseponeerde bonnen is Voorbach niet te stuiten. "Mooi was de Amsterdamse Charlotte, die 78 naheffingsaanslagen op de parkeerbelasting kreeg van in totaal meer dan 5000 euro die werden kwijtgescholden. Of de transporteur die 65 boetes kreeg omdat zijn truck eigenlijk een week te oud was voor de Rotterdamse milieuzone. De man had een ontheffing aangevraagd en gekregen, maar desondanks voor vele duizenden euro's aan bekeuringen gehad die uiteindelijk in de afvalbak terechtkwamen. Maar ook die zaak waarbij een man beboet werd op basis van een filmpje, dat er in de rechtbank niet bleek te zijn..."
'In beroep gaan eenvoudig'
"Iedereen heeft het volste recht om in beroep te gaan tegen een boete. Wij zijn de laatsten die daar moeilijk over zouden doen", zegt Marloes van Kessel van de Centrale Verwerking Openbaar Ministerie (CVOM). "Het is een belangrijke rechtszekerheid voor de burger, die daarvoor natuurlijk ook een bedrijf als Verkeersboete.nl, Boete.nu, appjection.nl of weet ik hoe ze allemaal heten, kunnen machtigen. Maar zij kunnen ook zelf eenvoudig via een digitaal loket bewijs opvragen van hun overtreding en digitaal of schriftelijk in beroep gaan als ze het niet eens zijn met de sanctie. Dat is echt makkelijker dan de mensen misschien denken..."
Van Kessel: "Gemiddeld gaat in Mulderzaken ongeveer 3 procent in beroep op inhoudelijke gronden. Daarvan wordt circa 1 op de 6 in het gelijk gesteld. Dat betekent dat minder dan 0,5 procent van het totaal aantal opgelegde boetes wordt vernietigd na beroep."
Concreet houdt dat in dat van de ongeveer acht miljoen verkeersboetes er een kleine 40.000 per jaar geseponeerd worden. Dat komt dus neer op een bedrag van circa 2,6 miljoen euro dat de schatkist misloopt, want een gemiddelde boete bedraagt zo'n 65 euro.
|